Юлия Галышева: бес Олимпиада, бір медаль және бір қаладан шыққан могул

Қазақстанның могулы бір қаладан шыққан: жеке профилі бар алты спортшының алтауы да Өскеменде туған. Солардың бірі — Юлия Галышева, ол елге фристайлдан тұңғыш олимпиада медалін әкелді және қатарынан бес Олимпиадаға шықты, 2010 жылғы Ванкуверден 2026 жылғы Ливиньоға дейін. Төменде оның бес Ойыны хаттамалар бойынша, елдің әлем чемпионаттарындағы жеті медалі, Әлем кубогының 16 пьедесталы және сол қаланың тізімі.

Алты могулистің алтауы да Өскеменде туған

Өскемен хоккей қаласы ретінде белгілі: жергілікті «Торпедоның» мектебі елге НХЛ қақпашылары мен шабуылшыларын берді. Могулда да сурет сол, тек ауқымы кішірек. Жеке профилі бар алты қазақстандық могулистің бәрі осында туған: Галышева 1992 жылы, Дмитрий Райхерд 1989 жылы, Павел Колмаков 1996 жылы, Анастасия Городко 2005 жылы, Дарья Рыбалова 1988 жылы және Дмитрий Бармашов 1985 жылы туған. Ең үлкені мен ең кішісінің арасы 20 жыл, яғни мектеп үзіліссіз жұмыс істеген.

Бес Олимпиада 16 жылға және бір медальға сыйды

Алғашқы Ойындарын Галышева 17 жасында өткізді: Ванкуверде могул финалына шығып, 22,17 бағамен 11-орын алды. Одан кейін Сочи, Пхёнчхан, Бейжің және Ливиньо болды — қатарынан бес Олимпиада, могул үшін бұл сирек, өйткені дисциплина жарақатты және мансап қысқа. Осы бес рет ішінде ол пьедесталға бір-ақ рет көтерілді, ал медальдан басқа ең жақсы нәтижесі — Сочидегі жетінші орын.

Сочиде оған үш жүздік балл жетпеді

Сочи-2014-тің екінші финалы алтауын ғана әрі жіберді. Галышева 21,12 жинап, жетінші орында қалды, ал жапондық Айко Уэмура 21,15-пен алтыншы болып, шешуші жарысқа өтті. Үш жүздік балл айырмасы — бір төрешінің бұдырлардан өту техникасына қойған бағасының бөлшегі. Қазақстан делегациясы төрелікке наразылық білдірді, оны қабылдамады.

Сочиден кейін ол кетемін деді, бір жылдан соң кезең ұтты

Ойындардан кейін бірден Галышева мансабын аяқтауға шешім қабылдағанын айтты. Сол жылдың желтоқсанында ол тұжырымын нақтылады: спорттан кеткен жоқ, бірақ құрамадан шығып, жаттықтырушысын ауыстырды. 2014 жылғы 13 желтоқсанда, Сочиден кейін бір жыл да өтпей, ол Финляндиядағы Рукада қосарлы могулдан Әлем кубогының кезеңін ұтты. Келесі маусым оның қорытынды орындары бойынша ең жақсысы болды: Әлем кубогының жалпы есебінде 23-орын және могул есебінде төртінші орын.

Пхёнчхан қоласын ол шешуші финалдың бірінші түсуімен алды

2018 жылғы 11 ақпанда шешуші финалда Галышева алтаудың ішінде бірінші болып старт алып, 77,40 көрсетті. Одан кейін оның нәтижесін бесеу басып озуға тырысқанын біраз уақыт бақылап отырды. Екеуі басып озды: Перрин Лаффон 78,65-пен жеңді, Жюстин Дюфур-Лапуант 78,56-мен күміс алды. Могулда старт кезегі алдыңғы кезеңнің нәтижесімен анықталады, ал бірінші нөмір екінші финалдағы алты бағаның ең төменін білдіреді — яғни медальға ол алтаудың соңғы позициясынан барды.

Алтаудың үшеуі өз деңгейін көрсете алмады

Дереккөз ол финалды тікелей сипаттайды: бір қатысушы трассадан шығып кетті, тағы екеуі екінші финалдағы өз нәтижесінен әлдеқайда төмен көрсетті, ал болашақ үш жүлдегер кезекпен көш бастады. Осылайша Қазақстанда фристайлдан алғашқы олимпиада медалі пайда болды. Сол медаль тоғыз спорт түрінде 46 спортшы шығарған елдің сол Ойындардағы жалғыз наградасы болып қалды, ал жалпы есепте Қазақстан 28-орын алды; елдің қысқы Ойындардағы жалпы есебі бөлек материалда талданған.

Әлем чемпионы атағын ол 15 жүздік артықшылықпен алды

2019 жылғы 9 ақпанда америкалық Парк-Ситиде Галышева могулдан әлем чемпионы атанды: австралиялық Жакара Антонидегі 78,99-ға қарсы 79,14 балл. Айырма Сочиде оған шешуші финалды бермеген айырмамен бір қатарда, тек бұл жолы оның пайдасына шықты. Дереккөз бұл атақты қазақстандық могул үшін бірінші әлем чемпионы атағы деп атайды. Елдің әлем чемпионаттарындағы медалі жетеу, оның төртеуі — оныкі.

Үй чемпионаты жетеудің үшеуін берді

2021 жылғы наурызда әлем чемпионатын Алматы қабылдады, және Қазақстанның осы түрдегі жеті медалінің үшеуі дәл сонда, бір аптада алынған. Галышева могулда 79,52 бағамен екінші болды. Павел Колмаков ер адамдар могулынан 82,23-пен қола алып, тек канадалық Микаэль Кингсбериге 87,36-мен есе жіберді. Сол кезде 15 жаста болған Анастасия Городко қосарлы могулдан қола жеңіп алды.

Әлем кубогының он алты пьедесталы сегіз жылға сыйды

Профильдегі пьедестал тізімі 2010 жылғы Мерибельдегі жеңіспен басталып, 2018 жылғы Калгаридегі жеңіспен аяқталады. Арасында 16 жол және небәрі 4 жеңіс бар: қалған 12 ретте ол екінші не үшінші болып фиништеді. Ең тығызы — 2016 және 2018 жылдар, маусымына төрт пьедесталдан, оның үстіне бүкіл 2016 жыл екінші орындардан тұрады.

Ер адамдар медальға көрінгеннен жақынырақ келді

Дмитрий Райхерд Сочиде шешуші финалға өтіп, бесінші орын алды — бұл Галышеваның медалінен кейінгі қазақстандық могулдың Ойындардағы ең жақсы нәтижесі. Төрт жылдан соң Пхёнчханда ол сегізінші, Колмаков жетінші болды, екеуі де екінші финалда тоқтады. Бейжіңде дерлік сол қайталанды: Райхерд сегізінші, Колмаков 11-ші. Қатарынан үш Олимпиадада ел ер адамдар могулына екі адамнан әкелді.

Райхердтің он екі пьедесталы және бір маусымдағы алты рет қатарынан

Райхердтің профилінде Әлем кубогының 12 пьедесталы және екі жеңісі тұр. Біріншісін ол 2008 жылғы 8 наурызда Оре қаласында, қосарлы могул финалында 2006 жылғы олимпиада чемпионы Дейл Бегг-Смитті ұтып алды. Ең тығыз кезең олимпиада алдындағы маусымға түсті: 2017 жылғы 9 желтоқсаннан 2018 жылғы 20 қаңтарға дейін ол қатарынан алты рет кезең пьедесталына көтерілді. Ойындарда бұл сегізінші орын берді. Оның алғашқы Олимпиадасы 2006 жылы болған, онда ол іріктеуде 33-орын алды.

2026 жылғы Ойындарда финалға үшеу шықты, әрі қарай ешкім өтпеді

2026 жылғы Ойындардың әйелдер могулы 11 ақпанда Ливиньода өтті. Бірінші финалға үш қазақстандық та шықты — және медаль ойнаған сегіздікке бірде-бірі кірмеді. Галышева 72,34 бағамен 14-орын, Городко 72,15-пен 15-орын, Аяулым Амренова 68,47-мен 18-орын алды. 14-орын мен 18-орынның арасына 3,87 балл сыйды, яғни үш спортшы дерлік бірдей келді. Ер адамдарда Колмаков бірінші финалда 75,70 бағамен 16-шы болды.

Ұрпақ ауысымы болды, ал медаль әлі жоқ

Городко Галышевадан 13 жас кіші және қазірдің өзінде 2021 және 2025 жылғы екі әлем чемпионатында қосарлы могулдан қола, оның үстіне 2025 жылғы Туриндегі Универсиаданың екі алтынын жинады. Санкт-Морицде ол екі америкалыққа ғана есе жіберді. Қазақстанның 2026 жылғы Ойындардағы жалғыз алтын медалін 13 ақпанда фигурашы Михаил Шайдоров алды; фристайл ел есебіне ештеңе қоспады.

Дереккөздерде не сәйкес келмеді

Галышеваның екі тілдегі профилі Әлем кубогының сандарында сәйкес келмейді. Орысшасы 2 жеңіс пен 10 пьедестал берсе, ағылшыншасы 4 жеңіс пен 16 пьедестал береді, оның үстіне екінші сан 16 жолдық аттық тізіммен расталады. Орысша карточка 2018 жылғы 11 ақпанда жаңартылған, яғни Калгаридегі жеңіске дейін, айырманың бір бөлігі осымен түсіндіріледі, бірақ бәрі емес. Кері бағытта да олқылық бар: орысша дереккөз 2019 жылғы 23 ақпанда жапондық Тазавакодағы үшінші орынды атайды, ал ағылшынша тізімде бұл жол жоқ. Тағы бір сәйкессіздік бір мақаланың ішінде: кіріспе абзац әлем чемпионаттарының үш медалін айтады, ал төмендегі тізімде төртеу тұр.

Біз білмейтін нәрсе

Галышева 2026 жылғы Ойындардан кейін мансабын аяқтады ма — дереккөздер бойынша айту мүмкін емес: профильдегі мәртебесі белсенді деп тұр, аяқталу күні қойылмаған. Әлем кубогының маусым бойынша қорытынды орындары тек 2015/16 жыл үшін бар, сондықтан оның жылдар бойынша қисығын бақылай алмаймыз — тек пьедесталдар бойынша. 2017 жылғы Азия ойындары бір мақаланың ішінде екі түрлі сипатталған: карточка алтын мен күміс береді, ал жетістіктер бөлімі турнирді мүлде атамайды, сондықтан екінші медальға біз тиіскен жоқпыз.